Seks işçisi üniversiteli kızın inanılmaz itirafları
Yayınlanma:
ÖĞRENCİLERİN YÜZDE 6’SI SEKS İŞÇİLİĞİ YAPMIŞ
Araştırmaların gösterdiğine göre eğitimi sırasında öğrencilerin yüzde altısının seks işçiliği yapmış olması, Sophie’nin tecrübesinin nadir denemeyecek kadar kaygılandırıyor. Cinsel sağlık uzmanlarının ve kuruluşların, sorunun büyüdüğünü, üniversitelerin bu sorun yokmuş gibi yaptığı veya en azından öğrenciler üstündeki ekonomik baskı hakkında görüş belirtmediği endişesinden bahsediyorlar. Sophie ilk müşterisi ile tanıştığında 19 yaşındaydı. “Gençtim, hiçbir fikrim yoktu. Açıkçası ne yaptığınızı bilmiyorsunuz. Sadece okulunuzu bitirip bitiremeyeceğinizi düşünüyorsunuz, sonra aniden daha iyi bir seçenek beliriyor.”
Yetişkinlere özel bir siteye reklam vererek, diğer çalışan kızlar ve müşteriler hakkında geri dönüş aldığını gördü. Bu sitelerde yapılan, potansiyel olarak tehlikeli olabileceklerle, makul olan müşterileri ayırmak üzere müşteriler ve kızlar notlandırılıyor. Evde veya dışarıda görüşülebiliyor. Çoğunlukla erkek olan müşteriler mesaj atarak temas kuruyorlar ve buluşma zamanı ayarlanıyor. “Çok tuhaf talepler alıyorsunuz. Buluşmadan önce müşterinin tam olarak sizden ne beklediğini tam olarak anlamanız gerekiyor ve evet onu yaparım veya bunu yapamam” diyor Sophie ve ekliyor, “Buna dikkat edeceklerinizi umuyorsunuz ama etmiyorlar.”
“BENİM İÇİN ÇOK FAZLA İDİ”
Güvenlik ağı yok. “Sanırım zor, iyi olacağınızı garantiye almak için mümkün olan her ipucun da çekip gidebilirsiniz ancak işler öyle yürümüyor. Her şeyi olağan düşünebilirsiniz ama değildir.
Büyük bir sessizlik oluyor. Sonunda şöyle diyor: “Daha önce oldu, ama bilmiyorum, işin bir parçası, risk içeriyor.” Dışarıda buluştuğu ve gerektiğinde kaçamadığı bir müşterisinden sonra, artık bu işi yapamayacağıma karar verdi; “Benim için çok fazla idi.” Böylece kendini mali zorluklarla yüzleşirken ve okulundan ayrılma noktasında buldu. İstemeden sek sanayine geri döndü. Kingston Üniversitesi’nde kıdemli eğitmen olan Ron Roberts, konunun üniversiteler tarafından görmezden gelindiğini vurguluyor: Öğrencilerin dersler haricindeki gerçekleri, ilgililerini çekmiyor; örneğin uç noktadaki ve zorlu mali baskılarla hiç ilgilenmiyorlar.” Roberts, üniversitelerin kar merkezlerine döndüğünü, öğrencilerin hayat şartları uğruna, eğitim satmaya odaklandıklarını düşünüyor. Roberts’in yayınlanan araştırmasına göre sadece İngiltere’deki öğrencilerin bu sektördeki büyüklüğü, bir milyar TL civarında. İngiltere çapında 29 kuruluş ve 200 öğrenci ile yapılan görüşmelerine dayandırılmış bu araştırma.
ÖĞRENCİ SEKS İŞÇİLERİ İKİYE AYRILIYOR
Her ne kadar İngiltere Öğrenci Birliği (İÖB), bu konuda çalışıyorsa da, öğrenci seks işçileri hakkında güvenilir istatistik fazla yok. İÖB sözcüsü “Öğrenci seks işçileri hakkında bilinenlerin hemen hepsi, anekdotlara dayanıyor. Biz bunun ötesine gidip, delil toplayıp, öğrenciler için daha iyi mali destek sağlamak istiyoruz” dedi. Üniversiteler adına konuşan bir sözcü ise Roberts’in araştırmasını çürüttüklerini düşünüyor: “Her üniversitede danışma merkezleri var. Buralarda ilişkiler ve cinsel sağlık gibi çok farklı konularda, gizli ve bağımsız destek / öneri alabilirler.” Sophie artık çalışmıyor ve seks işçiliği algısı konusunda buruk – özellikle “Belle du Jour” filmindeki karakter hakkında. “Nefret ediyorum, çünkü diyelim ki saatte üç yüz lira gibi bir para kazanıyorum, bunun çok şık durduğunu düşünebilirsiniz, ancak bunun için gerçekten göt yalıyorum. . . Evet, bir saat kadar kolay kazanılıyor ama sonraki bütün ay bunu düşünüyor olabilirsiniz. Birçok müşterimi sevmiyorum. Niye yanımdalar anlamıyorum. Onlara karşı hep tetikteyim, niye kendi yaşıtları ile görüşmezler bilmiyorum.”
Araştırmaların gösterdiğine göre eğitimi sırasında öğrencilerin yüzde altısının seks işçiliği yapmış olması, Sophie’nin tecrübesinin nadir denemeyecek kadar kaygılandırıyor. Cinsel sağlık uzmanlarının ve kuruluşların, sorunun büyüdüğünü, üniversitelerin bu sorun yokmuş gibi yaptığı veya en azından öğrenciler üstündeki ekonomik baskı hakkında görüş belirtmediği endişesinden bahsediyorlar. Sophie ilk müşterisi ile tanıştığında 19 yaşındaydı. “Gençtim, hiçbir fikrim yoktu. Açıkçası ne yaptığınızı bilmiyorsunuz. Sadece okulunuzu bitirip bitiremeyeceğinizi düşünüyorsunuz, sonra aniden daha iyi bir seçenek beliriyor.”
Yetişkinlere özel bir siteye reklam vererek, diğer çalışan kızlar ve müşteriler hakkında geri dönüş aldığını gördü. Bu sitelerde yapılan, potansiyel olarak tehlikeli olabileceklerle, makul olan müşterileri ayırmak üzere müşteriler ve kızlar notlandırılıyor. Evde veya dışarıda görüşülebiliyor. Çoğunlukla erkek olan müşteriler mesaj atarak temas kuruyorlar ve buluşma zamanı ayarlanıyor. “Çok tuhaf talepler alıyorsunuz. Buluşmadan önce müşterinin tam olarak sizden ne beklediğini tam olarak anlamanız gerekiyor ve evet onu yaparım veya bunu yapamam” diyor Sophie ve ekliyor, “Buna dikkat edeceklerinizi umuyorsunuz ama etmiyorlar.”
“BENİM İÇİN ÇOK FAZLA İDİ”
Güvenlik ağı yok. “Sanırım zor, iyi olacağınızı garantiye almak için mümkün olan her ipucun da çekip gidebilirsiniz ancak işler öyle yürümüyor. Her şeyi olağan düşünebilirsiniz ama değildir.
Büyük bir sessizlik oluyor. Sonunda şöyle diyor: “Daha önce oldu, ama bilmiyorum, işin bir parçası, risk içeriyor.” Dışarıda buluştuğu ve gerektiğinde kaçamadığı bir müşterisinden sonra, artık bu işi yapamayacağıma karar verdi; “Benim için çok fazla idi.” Böylece kendini mali zorluklarla yüzleşirken ve okulundan ayrılma noktasında buldu. İstemeden sek sanayine geri döndü. Kingston Üniversitesi’nde kıdemli eğitmen olan Ron Roberts, konunun üniversiteler tarafından görmezden gelindiğini vurguluyor: Öğrencilerin dersler haricindeki gerçekleri, ilgililerini çekmiyor; örneğin uç noktadaki ve zorlu mali baskılarla hiç ilgilenmiyorlar.” Roberts, üniversitelerin kar merkezlerine döndüğünü, öğrencilerin hayat şartları uğruna, eğitim satmaya odaklandıklarını düşünüyor. Roberts’in yayınlanan araştırmasına göre sadece İngiltere’deki öğrencilerin bu sektördeki büyüklüğü, bir milyar TL civarında. İngiltere çapında 29 kuruluş ve 200 öğrenci ile yapılan görüşmelerine dayandırılmış bu araştırma.
ÖĞRENCİ SEKS İŞÇİLERİ İKİYE AYRILIYOR
Her ne kadar İngiltere Öğrenci Birliği (İÖB), bu konuda çalışıyorsa da, öğrenci seks işçileri hakkında güvenilir istatistik fazla yok. İÖB sözcüsü “Öğrenci seks işçileri hakkında bilinenlerin hemen hepsi, anekdotlara dayanıyor. Biz bunun ötesine gidip, delil toplayıp, öğrenciler için daha iyi mali destek sağlamak istiyoruz” dedi. Üniversiteler adına konuşan bir sözcü ise Roberts’in araştırmasını çürüttüklerini düşünüyor: “Her üniversitede danışma merkezleri var. Buralarda ilişkiler ve cinsel sağlık gibi çok farklı konularda, gizli ve bağımsız destek / öneri alabilirler.” Sophie artık çalışmıyor ve seks işçiliği algısı konusunda buruk – özellikle “Belle du Jour” filmindeki karakter hakkında. “Nefret ediyorum, çünkü diyelim ki saatte üç yüz lira gibi bir para kazanıyorum, bunun çok şık durduğunu düşünebilirsiniz, ancak bunun için gerçekten göt yalıyorum. . . Evet, bir saat kadar kolay kazanılıyor ama sonraki bütün ay bunu düşünüyor olabilirsiniz. Birçok müşterimi sevmiyorum. Niye yanımdalar anlamıyorum. Onlara karşı hep tetikteyim, niye kendi yaşıtları ile görüşmezler bilmiyorum.”
Dünya
